Maraton w Nowym Jorku 2026

TCS New York City Marathon, czyli po prostu Maraton Nowojorski 🇺🇸, to termin, który warto zaklepać w swoim biegowym kalendarzu w Stanach Zjednoczonych 📅. W każdą pierwszą niedzielę listopada pięć dzielnic najsłynniejszego miasta świata zamienia się w jedną z największych scen amatorskiego sportu na świecie 🗺️. A gdy mówimy „wielką”, to naprawdę mamy na myśli amerykański rozmiar! Maraton Nowojorski jest po prostu najliczniej bieganym maratonem z ponad 50 000 finiszerami 🌎. Nie najszybszym, nie najbardziej płaskim, nie najłatwiejszym — ale takim, który łączy ludzi, jednoczy, elektryzuje i zostawia dożywotni ślad u tych szczęśliwców, którym dane jest w nim pobiec.

Żeby zrozumieć, co ten bieg oznacza, trzeba cofnąć się kilka dekad. Wszystko zaczyna się w 1970 roku, w niemal całkowitej obojętności: 127 biegaczy rusza, by pokonać kilka okrążeń w Central Parku, na oczach garstki widzów. Zwycięzca, Gary Muhrcke, pokonuje 42,195 km w 2:31'38 ⏱️. Jak na tamte czasy — wyczyn, w całkowitej anonimowości 🧍. Wówczas nowojorski maraton był małym lokalnym biegiem, dalekim od globalnej imprezy, jaką znamy dziś. To w 1976 roku, z inicjatywy dyrektora zawodów Freda Lebowa i biegacza George’a Spitza, wszystko się zmieniło: trasa opuściła alejki Central Parku, by przeciąć pięć dzielnic miasta: Bronx, Brooklyn, Manhattan, Queens i Staten Island. Ten zwrot był fundamentem. Maraton eksplodował — wraz z liczbą zapisów — a bieg przeszedł do legendy 📖.

Fred Lebow zresztą zasługuje na osobną uwagę. Ten rumuński imigrant, założyciel New York Road Runners i prawdziwa dusza wydarzenia, oddał wszystko, by uczynić Maraton Nowego Jorku tym, czym się stał. Sam pobiegł w 1992 roku, w wieku 60 lat, cierpiąc na raka mózgu, w towarzystwie wielkiej Grete Waitz (dziewięciokrotnej zwyciężczyni w Nowym Jorku), która zwolniła, by go nie zostawić. Linię mety przekroczył w 5:32. Fred zmarł dwa lata później, w 1994 roku. Jego pomnik stoi dziś przy wejściu do Central Parku, przy mecie 🗿.

Obecna trasa to prawdziwa miejska epopeja, która startuje na Staten Island, na moście Verrazano-Narrows 🌉, jednym z największych mostów wiszących na świecie, i nie zatrzymuje się, aż do Central Parku. Następnie biegacze przemierzają Brooklyn (kilometry 2–13, najbardziej imprezowy fragment trasy 🎉), kierują się ku Queens i pokonują w ciszy most Queensboro: wyczerpujące, niemal mistyczne podejście, bez kibiców na samym moście, zanim nastąpi zbieg do Manhattanu na 26. kilometrze 🏙️. Ten moment uchodzi za jeden z najbardziej intensywnych w świecie maratonów: tłum ściśnięty wzdłuż First Avenue krzyczy, gdy biegacze wbiegają, jakby każdy z nich wygrywał. Wielu mówi, że właśnie tam nogi same ruszają na nowo, niesione ścianą dźwięku 📣. Potem na krótko, lecz symbolicznie, zahaczasz o Bronx, by wrócić na Manhattan, zbiec z powrotem Piątą Aleją i zanurzyć się w alejki Central Parku na finał 🌳. Meta — zawsze w parku — należy do najbardziej ikonicznych w biegowym świecie 🏁.

Suma przewyższeń to około 400 metrów (ok. 1300 stóp), co czyni tę trasę technicznie wymagającą jak na maraton miejski. Mosty: Verrazano, Pulaski, Queensboro, Willis Avenue, Madison Avenue, to prawdziwe trudności trasy. Tyle podbiegów, które łamią rytm dokładnie wtedy, gdy nogi już negocjują z mózgiem 🧠. Listopadowa pogoda w Nowym Jorku też potrafi popsuć plany: od słonecznej łagodności po przenikliwe zimno i porywisty wiatr — wszystko jest możliwe 🌬️. Edycja 2012 została nawet odwołana — bardzo rzadki przypadek — z powodu zniszczeń po huraganie Sandy kilka dni wcześniej.

TCS New York City Marathon należy do bardzo ekskluzywnego klubu World Marathon Majors 🏅, obok Tokio, Bostonu, Berlina, Chicago, Londynu i Sydney. Te siedem biegów to Święty Graal dla biegaczy ulicznych, a Nowy Jork jest najbardziej imprezowy, najbardziej przesadzony, najbardziej nowojorski z nich wszystkich — czyli: prze-amerykański w najlepszym znaczeniu tego słowa 😁. Elita walczy o poważne nagrody finansowe, ale to, co czyni Nowy Jork wyjątkowym, to fakt, że 50 000 zwykłych uczestników przeżywa dokładnie ten sam bieg, na tym samym asfalcie, przy tych samych okrzykach. Nie ma sektora VIP dla nóg 🫣.

Jeśli chodzi o rekordy, Etiopczyk Tamirat Tola dzierży rekord trasy wśród mężczyzn: 2:04'58, ustanowiony w 2023 roku. Wśród kobiet rekord należy do Kenijki Hellen Obiri: 2:19'51, ustanowiony w 2025 roku. Czasy, które pokazują, że trasa w Nowym Jorku nie jest bieżnią do bicia życiówek, a metropolia zmusza cięd o porządnego wysiłku💎.

Aby wziąć udział, trzeba najpierw zrozumieć jedną podstawową rzecz: miejsc jest niewiele, a droga do zdobycia numeru może zająć lata ⏳. Maraton Nowojorski działa w systemie losowania, które otwiera się każdej wiosny 🎟️. Setki tysięcy zgłoszeń spływają po ograniczoną pulę numerów dla ogółu. Szanse na wylosowanie za pierwszym razem są stosunkowo niewielkie — około 10–15% w zależności od roku. System jednak nagradza lojalność: z każdym rokiem, w którym nie zostaniesz wylosowany, dostajesz dodatkową szansę w kolejnej edycji. Innymi słowy: im dłużej czekasz, tym bardziej rosną Twoje szanse 📈.

Jeśli cierpliwość nie jest Twoją cnotą kardynalną, istnieją inne ścieżki. New York Road Runners (NYRR), organizacja prowadząca bieg, oferuje program dla biegaczy, którzy wezmą udział w 9 oficjalnych biegach NYRR w ciągu roku i odbędą jeden dzień wolontariatu: wtedy kwalifikacja na kolejną edycję jest gwarantowana 🏃. Układ wymagający zaangażowania w lokalny ekosystem, ale mający tę zaletę, że jest sprawiedliwy ⚖️. Można też skorzystać z oficjalnego operatora turystycznego ✈️, który dysponuje pulą numerów — w zamian za pakiet obejmujący nocleg i logistykę, rzecz jasna 💁. Partnerujące z biegiem organizacje charytatywne również oferują numery w zamian za zobowiązanie do zebrania minimalnej kwoty. I wreszcie biegacze, którzy uzyskali wystarczająco szybkie czasy kwalifikacyjne, mogą skorzystać z puli miejsc zarezerwowanej dla elity... ale wymagania są wysokie.

Biegacze są podzieleni na trzy oddzielne „wioski” w zależności od koloru numeru startowego, a oczekiwanie na start może trwać kilka godzin 🫡. To doświadczenie samo w sobie: tysiące ludzi siedzących na złotych kocach termicznych, rozmawiających w piętnastu językach, podjadających batoniki zbożowe i oglądających wschód słońca nad Zatoką Nowojorską ☀️. Rozlega się wystrzał, a kilka sekund później głośniki wypełnia „New York, New York” w wykonaniu Franka Sinatry 🔊. Tego momentu nie zapomina żaden biegacz.

Na całej trasie atmosfera jest po prostu niewiarygodna 🎉. Mieszkańcy wszystkich pięciu dzielnic wychodzą tłumnie, jedni w przebraniach, inni z ręcznie robionymi transparentami z imionami biegaczy (naprawdę: wpisz swoje imię na koszulce — zrozumiesz, dlaczego na 30. kilometrze, gdy będzie Ci to potrzebne). Na Brooklynie głośniki pompują hip-hop i gospel 🎼, chóry gospel śpiewają na schodach kościołów, a rodzinne grille rozpalają się już wczesnym rankiem 🎷. To dezorientujące, radosne, nieprawdopodobne. Na długo zapamiętasz ścisk tłumu, gdy wbiegniesz na Manhattan tuż po moście Queensboro 🌁. Zapamiętasz zbieg w dół Piątą Aleją, przenikliwe zimno, ostatnie kilometry, na których każdy zakręt wydaje się ostatnim — i nigdy do końca nim nie jest... 😩

Jeśli przekroczysz linię mety Maratonu Nowojorskiego 🏁, nie zapomnij kupić The New York Times 🗞️ następnego ranka. Poczujesz dumę, widząc swoje imię i czas wydrukowane czarno na białym w specjalnej sekcji poświęconej biegowi. W mieście, które nigdy nie śpi, zostawisz po sobie ślad. Wspaniała pamiątka ❤️.