Jakarta International Marathon 2026

Jakarta. Dertig miljoen inwoners in het grootstedelijk gebied, een stedelijke dichtheid waar je al duizelig van wordt als je ernaar kijkt op een kaart 🗺️, verkeersopstoppingen die op zichzelf een lokale attractie zijn geworden, en sinds 2013, het grootste hardloopevenement van Indonesië 🏃: de Jakarta International Marathon, oftewel de JAKIM voor de vaste bezoekers.

Een paar woorden context, want Jakarta maakt een wat bijzondere periode door. De stad is officieel nog altijd de hoofdstad van Indonesië, maar is bezig die titel over te dragen aan de gloednieuwe stad Nusantara, vanaf nul opgebouwd op het eiland Borneo 🏗️. Een hoofdstadverhuizing die gaande is, stilletjes, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Jakarta lijkt het niet echt te deren: het blijft, buiten elke discussie, het economische, culturele en sportieve hart van het land, met of zonder officiële titel. En het blijft zijn marathon organiseren, en dat is wat telt 😄. Jakarta, gebouwd op een kustvlakte slechts enkele meters boven zeeniveau en dagelijks doorkruist door miljoenen mensen, wordt elk jaar in juni ook doorkruist door duizenden lopers die in het donker vertrekken, onder een tropische hitte die niemand ontziet 🌡️. Dat is JAKIM.

Het verhaal begint in 2013, met een duidelijk uitgesproken ambitie: Jakarta positioneren als een sporttoeristische bestemming van wereldklasse en, misschien ooit, toetreden tot de club van de World Marathon Majors. De eerste editie geeft meteen een krachtig signaal: 10.000 lopers aan de start, de Keniaan William Chebor die wint in 2:14:30, en de IAAF die het parcours in dat allereerste jaar als Grade A certificeert 🥇. AIMS volgt direct daarna. Jakarta staat officieel op de kaart van de wereldwijde marathonscene 🌍.

De groei gaat snel, zoals alles wat in Jakarta gebeurt 😄. Al in 2015 stijgt de deelname naar 15.000 lopers uit 53 landen. De wedstrijd wisselt van naam afhankelijk van sponsors, maar de sfeer verandert niet: livemuziek en traditionele dansen op meerdere punten langs het parcours 🎶, want in Indonesië voelt zelfs een marathon om 4 uur ’s ochtends als een nationale viering. In de afgelopen jaren leunde JAKIM op de provinciale overheid van Jakarta en PASI (de Indonesische Atletiekfederatie), met een totale prijzenpot van 3 miljard Indonesische roepia 💰 (ongeveer €148.000). En om ervoor te zorgen dat ze het niet half doen, is er een bonus die absoluut uniek is in de wereld: een huis voor de Indonesische loper die het nationale marathonrecord breekt 🏠. Dat is echt geen typefout. Een huis. Voor een record. Niet slecht, hè 😅.

Het parcours start bij het Nationaal Monument, de Monas 🗼, deze 132 meter hoge obelisk met een gouden vlam bovenop, een symbool van de Indonesische onafhankelijkheid, omringd door een uitgestrekt centraal park dat als een groene long dient midden in de stedelijke chaos 🌳. Van daaruit doorkruisen de lopers de grote lanen en historische wijken van de hoofdstad: Kota Tua, de oude Nederlandse koloniale stad met haar 17e-eeuwse gebouwen en het Fatahillah-plein 🏛️, Pasar Baru de oude markt 🍅, de Kathedraal van Jakarta en, recht daartegenover aan de andere kant van de boulevard, de Istiqlal-moskee, de grootste moskee van Zuidoost-Azië 🕌. De twee religieuze monumenten kijken elkaar al decennia lang aan, gescheiden door slechts enkele tientallen meters, en lopers passeren ertussen—sommigen nemen zelfs de tijd om daar even bij stil te staan. De route eindigt bij Gelora Bung Karno (GBK), het grote historische sportcomplex dat werd gebouwd voor de Aziatische Spelen van 1962, waarvan het hoofdstadion plaats biedt aan 77.000 mensen 🏟️. De finishlijn in zo’n arena bij zonsopgang oversteken is een beeld dat blijft hangen 🌅.

Het profiel van het parcours is behoorlijk snel: 115 meter totale hoogtemeters, IAAF-gecertificeerd. Misschien niet genoeg voor een record, maar genoeg om zonder problemen plezier te hebben 👿. Jakarta ligt op een kustvlakte; het parcours probeert geen moeilijkheden te verzinnen. Dat zou bijna geruststellend zijn als de belangrijkste tegenstander niet in de lucht zat in plaats van in je benen 😮‍💨. Juni valt in het droge seizoen (met andere woorden, het beste tijdsvenster van het jaar als je niet tot op het bot doorweekt wilt raken ☔️), maar de temperaturen schommelen nog steeds tussen 25 en 33°C, met een luchtvochtigheid die koppig weigert onder de 75% te zakken. Precies daarom staat de start op 4:00 uur ⏰. Niet vanwege nachtelijke romantiek, niet uit een voorliefde voor lijden, maar omdat 42 kilometer tropisch asfalt lopen onder de volle Jakarta-zon simpelweg te gevaarlijk zou zijn. Het parcoursrecord bij de mannen is in handen van de Keniaan Geoffrey Birgen, die in de editie van 2019 2:14:23 liep, nadat hij in 2015 al had gewonnen—duidelijk zeer op zijn gemak op het asfalt van Jakarta 👑. Bij de vrouwen is het de Keniaanse Sheila Chesang die het record in handen heeft met 2:33:54, neergezet in 2024 🏅. Kenia heeft de winnaarslijst sinds het begin zeer overtuigend gedomineerd 🇰🇪.

De marathon (42,195 km) en de halve marathon (21 km) starten op zondagochtend bij de Monas. De 10 km en de 5 km starten op zaterdag vanaf het GBK-complex 🏟️. Voor kinderen worden de Maratoonz tegelijk met het evenement georganiseerd 👦. Alle afstanden zijn AIMS- en IAAF-gecertificeerd, met een nationale categorie voor Indonesische burgers en een open categorie voor buitenlandse deelnemers vanaf 17 jaar.

De Jakarta International Marathon lopen betekent dwars door een stad rennen met een absoluut unieke identiteit ✨. Een wirwar van Nederlandse koloniale wijken, gigantische winkelcentra 🛍️, moskeeën, tempels, alomtegenwoordig streetfood 🍜, en een menselijke energie die je elders moeilijk vindt. Om 4 uur ’s ochtends, terwijl de eerste oproepen tot gebed weerklinken vanuit de wijkmoskeeën en de stad nog maar net begint te ontwaken 🥱, behoren de straten van Jakarta toe aan de lopers. En wat een cadeau! 🙌